Category: Music Reviews

Pantera Live in Kraków: A Roaring Tribute to Metal Legends

Pantera returned to the stage in Kraków, delivering a powerhouse performance at Tauron Arena on February 4, 2025. With Philip Anselmo and Rex Brown leading the charge, joined by Zakk Wylde and Charlie Benante, the band paid tribute to metal legends Dimebag Darrell and Vinnie Paul. The electrifying setlist featured classics like ‘Walk,’ ‘I’m Broken,’ and ‘5 Minutes Alone,’ with fans roaring in unison. A night of heavy riffs, fiery visuals, and raw emotion—Pantera proved their legacy is stronger than ever.

LALA Land: Namena Lala’s Music, A World of Its Own

[nk_text dropcap_style="3" dropcap_color="#ffffff" vc_css=".vc_custom_1711537185140{background-color: rgba(1,0,117,0.22) !important;*background-color: rgb(1,0,117) !important;}"] Namena Lala, the solo project of Natalia Orkisz, showcased songs from her new album LALA to a packed Klub Re in Krakow on March 22. There’s plenty to admire during this live set: innovative vocal loops build, while clever, deft digital percussive touches and subtle shades of other instrumentation add to a creative palette bursting with lyrical verve. A classically trained cellist, she has put down her bow for this project, and much of her repertoire could be categorised as joyful experimentations in building disparate sounds on top of each other, low-fi folk electronica – soulful, trip hoppy, thick with striking imagery and melodic hooks. Yet it’s her astounding falsetto vocal that is the real showstopper throughout, like a child raised by wolves, in startling elfin gasps and yelps, she gives a human voice to the unfiltered ambience of the forest. [/nk_text][nk_text vc_css=".vc_custom_1711544375464{padding-top: 55px !important;}"] All photos  by Adelina Krupski Photography for Kraków Music and Namena Lala [/nk_text][nk_text vc_css=".vc_custom_1711539935106{padding-top: 55px !important;}"] Namena Lala – also the name of a Fijian volcanic islet – was decimated by Cyclone Winston in 2016, flattening all the human constructs, leaving only a wild bird reserve in its wake. A fitting metaphor for a world on the verge of environmental collapse, many songs have a sensitivity borne of the fragility of the planet and those we share it with. An urgency flows out in some of the songs as well as a profound sense of disappointment. Expectations Expired starts like the call of a witches’ coven – part Kate Bush and Agnes Obel – its ethereal incantation bemoans short attention spans in a reality boiling over with injustice – social and environmental – and our flailing impotence to mitigate it. [/nk_text] [nk_text vc_css=".vc_custom_1711540042144{padding-bottom: 55px !important;}"] You should forget me as soon As the end of this tune I won’t have anything said against it As surely you’re aware This world just isn’t fair And there’s nothing you can do to fix it To fix it [/nk_text] [nk_text vc_css=".vc_custom_1711539943759{padding-top: 55px !important;}"] The bewitchingly evocative Foki begins with what could be the sounds of a hammock swinging in the breeze but more than likely is a wooden boat creaking its way merrily downstream. She sings of a pristine world – Eden-like and untouched – the seals that frolic in these calm, clear waters catch the singer by surprise. Living on a planet in the throes of upheaval and change, she is comforted by the fact that some things transcend impermanence – at least she hopes that is the case. [/nk_text] [nk_text vc_css=".vc_custom_1711540049387{padding-bottom: 55px !important;}"] Spokojna, że nic tu się nie zmieni [/nk_text][nk_text vc_css=".vc_custom_1711541309941{padding-top: 20px !important;}"] Not shy of collaborating, she is joined on stage by plenty of other artists, including bandmates from Box Anima – Tomek Idziak on guitar and Wiktor Machowski on Cajon, as well as Ukrainian composer Ira Lobanok and guitarist Dominik Plebanek. Poppy single Children of Possibilities, laments a world driven by hyper-individualism and self-interest that has lost its spiritual compass. Eyes wide closed ..we are the only God we need …But why the world keeps crumblin’ down? [/nk_text] [nk_text] Jak w korcu maku, another single from the new album, is a touching ode to her parents, composed around a poem penned by her father before she was born. There’s a love and longing here so real you can almost touch it. It’s a place where nostalgia, gratitude and beauty coalesce. [/nk_text] [nk_text vc_css=".vc_custom_1711541515070{padding-top: 45px !important;padding-bottom: 45px !important;}"] Natalia’s stage presence is remarkable, her charming banter pulls each member of the audience into that zone where they are mere putty in her hands – encouraging them, confiding in them, soothing them, prompting them, inviting them to submerse themselves in her kaleidoscopic audio-visual adventure, an uplifting celebration of nature’s benevolent magic. They don’t need to be asked twice. If Namena Lala was a high-priestess preaching the word with this kind of vocal delivery, it’s a church I would sign up to in an instant. Her new album LALA is out now. [/nk_text]

Bluegrass on a Stranger’s Shore: Kraków Creek at the Underground Music Festival

Far away from the hills of Appalachia, stumbling down the stairs into a cavernous Kraków cellar bar is the last place you’d expect to uncover the southern musical harmonies and black hill banjo finger-picking joys of a bluegrass band belting out exceptional covers with a Pole, an Irishman and an Italian among the members.

Karl Culley: Stories Save Our Lives

Karl Culley showcased songs from his new album Stories Save Our Lives (Loose Wire Records) on May 20th – in Krakow’s Strefa Otwarta. Live, he’s always a treat, his voice’s hushed tones the perfect backdrop to the cauldron of percussive sounds he coaxes from his instrument. The collective result is intimate, barely amplified, yet somehow cinematic, spacious and grand.

Peter Gabriel Shows No Signs of Slowing Down – A Raucous and Reflective Concert in Kraków

Revered prog-rock icon, 73-year-old Peter Gabriel, started his new i/o tour in Tauron Arena, Kraków, last night. His music since leaving Genesis in ’75 has rarely been predictable, and his 4-decade-long solo career has always been required listening: genre-defying, experimental, musically diverse and ambitious, bristling with political/social commentary and wry wit.

Blood Lust: Jozef Van Wissem @Klub Re in Kraków

Jozef Van Wissem provides a night of Baroque wonder and macabre delight in Klub RE’s medieval cellar. Van Wissem looks fittingly otherworldly, like a shaman, the kind of soul who might guide you through a rather troublesome psilocybin journey, but who also might, given the wrong circumstances, make that trip even worse; he emanates pure serenity and calm wisdom.

Ninja Episkopat: A Post-Pandemic Jazz Assault

The bastard child of the pandemic, social media and the all-encompassing boredom we experienced in 2021, Ninja Episkopat is a fusion of electronica, contemporary and improvised music. Listen to their EP and read the review of their summer debut concert at Klub Baza.

The Comet is Coming: Something Elusive & Sublime

[nk_text] Text by Jakub Marszałek originally published on FB at Nieobiektywnie i nieregularnie. ?? READ IN ENGLISH HERE [/nk_text][nk_text] All photos by Norbert Burkowski (No.Photos) for Kraków Music & Follow The Step [/nk_text] [nk_text vc_css=".vc_custom_1667666525614{background-color: rgba(255,255,255,0.81) !important;*background-color: rgb(255,255,255) !important;}"] Niestety wiele wskazuje na to, że H.P. Lovecraft miał rację i za stworzenie świata odpowiada byt pokroju Azathotha. O co chodzi z ową istotą? Jest to ślepy „bóg-idiota”, który powołał do życia kosmos poprzez granie na flecie. Sęk w tym, że przez cechującą go niedoskonałość i bezmyślność, oberwało się także jego dziełu — dlatego też przyszło nam egzystować w tak nieciekawych warunkach. Jednakże jestem pewien, że gdyby zamiast Azathotha za wszystko odpowiedzialny byłby Shabaka Hutchings i dźwięki jego saksofonu, to żylibyśmy w kompletnie innej rzeczywistości. [/nk_text][nk_block_quote author="" icon_color="#ffffff"] Te dźwięki po prostu brzmią jak muzyka kosmosu. Wystarczy zamknąć oczy, wsłuchać się w kolejne nuty dobiegające ze sceny i wówczas z łatwością przenosimy się w inny, lepszy wymiar… A to wszystko bez jakichkolwiek środków wspomagających! [/nk_block_quote] [nk_block_quote] Zwłaszcza gdzieś około trzydziestej minuty show, kiedy to obok siebie zagrano rewelacyjne „Summon the Fire” i „Blood of the Past”. Cóż się tam wtedy działo! Chyba każdy z (ku mojemu pozytywnemu zaskoczeniu) naprawdę licznego audytorium poczuł w sobie chęć pląsania, kiwania głową, czy beztroskiego tańczenia. Był to doprawdy wspaniały widok, który pokazał, jak wspaniałą rolę może pełnić muzyka w życiu człowieka. [/nk_block_quote] [nk_text vc_css=".vc_custom_1667667550109{background-color: rgba(255,255,255,0.8) !important;*background-color: rgb(255,255,255) !important;}"] The Comet Is Coming zawitało do Polski w ramach trasy promującej ich najnowszy album, czyli „Hyper-Dimensional Expansion Beam” – prawdę mówiąc, słuchałem go tylko raz, w dzień koncertu, nie mogę więc powiedzieć, bym był dobrze obeznany z tematem. Tak się złożyło, że setlista składała się w całkiem sporej mierze z najnowszych kompozycji. Czy stanowiło to dla mnie jakikolwiek problem? W żadnym wypadku! Sztuka Komety to specyficzne wydarzenie, w którym mam wrażenie, chodzi wyłącznie o to, co dzieje się w danej chwili. Tutaj nie chodzi o odegranie kompozycji zgodnie z albumowym schematem, a o wytworzenie atmosfery, dzięki której wszystko staje się jednym. Nie bez powodu swe wypociny zacząłem od kryptognostycznych refleksji na temat natury wszechświata – od dawna twórczość The Comet Is Coming kojarzy mi się z „czymś więcej”, czymś nieuchwytnym i na swój sposób podniosłym. Na żywo również miałem takie wrażenie, jednakże poczułem je w formie spotęgowanej. Te dźwięki po prostu brzmią jak muzyka kosmosu. Wystarczy zamknąć oczy, wsłuchać się w kolejne nuty dobiegające ze sceny i wówczas z łatwością przenosimy się w inny, lepszy wymiar… A to wszystko bez jakichkolwiek środków wspomagających! Coś podobnego spotkało mnie chyba tylko przy niektórych dziełach Jana Garbarka, choć odbieram je w nieco inny, bardziej stonowany sposób. Natomiast Kometa wręcz tętni życiem, swego rodzaju pierwotną energią, dającą początek wszystkiemu i wszystkim. [/nk_text] [nk_text vc_css=".vc_custom_1667668384758{background-color: rgba(255,255,255,0.81) !important;*background-color: rgb(255,255,255) !important;}"] Mimo wszystkiego, co powyżej, nie powiedziałbym jednak, że koncert The Comet Is Coming można określić mianem misterium. To raczej zderzenie z potężną dawką witalności, ale przejawia się ona w różny sposób. Na pewno nie spodziewałem się momentu, w którym genialny wręcz klawiszowiec Danalogue postanowił rozkręcić mini rave’a po to, by… Shabaka mógł wspomóc się kilkoma buchami Marysi. Było to zdecydowanie ciekawe przeżycie, gdyż kontrast między tym, co miało miejsce kilka minut wcześniej, a nadzorowaną ze sceny dyskoteką był całkiem spory. Choć tak naprawdę odprężający klimat koncertu czuć było przez znaczną większość wieczoru. Zwłaszcza gdzieś około trzydziestej minuty show, kiedy to obok siebie zagrano rewelacyjne „Summon the Fire” i „Blood of the Past”. Cóż się tam wtedy działo! Chyba każdy z (ku mojemu pozytywnemu zaskoczeniu) naprawdę licznego audytorium poczuł w sobie chęć pląsania, kiwania głową, czy beztroskiego tańczenia. Był to doprawdy wspaniały widok, który pokazał, jak wspaniałą rolę może pełnić muzyka w życiu człowieka. [/nk_text] [nk_text vc_css=".vc_custom_1667668401042{background-color: rgba(255,255,255,0.81) !important;*background-color: rgb(255,255,255) !important;}"] Z Kamiennej wyszedłem bez żadnych złudzeń: cokolwiek by się nie działo, bilet na kolejny gig Komety kupię tak szybko, jak to możliwe. Niezwykle chciałbym przeżyć to wszystko jeszcze raz, ponownie zanurzyć się w tych dźwiękach i czuć, jak rozchodzą się po całym moim ciele. Takie wydarzenia nie zdarzają się szczególnie często. Nie marnujmy więc nadarzających się okazji i korzystajmy z nich, jeśli tylko możemy! Wielkie dzięki Kraków Music za wejściówkę. [/nk_text] The Comet Is Coming · Summon The Fire [nk_text] Sign up to Kraków Music Newsletter to receive information about our concerts, competitions, news and more. [/nk_text] [nk_text] Concert organised by  [/nk_text] [nk_text vc_css=".vc_custom_1667740604073{padding-bottom: 150px !important;background-color: rgba(255,255,255,0.81) !important;*background-color: rgb(255,255,255) !important;}"] ?? The Comet is Coming: Something Elusive & Sublime Unfortunately, there are many indications that H.P. Lovecraft was right, and an entity like Azathoth is responsible for creating the World. But who is this deityt? He is a blind, "idiot-god" who brought the cosmos to life by playing the flute. The problem is that due to his imperfection and thoughtlessness, he was also struck by his own work - which is why we had to live in such uninteresting conditions. However, I am sure that if instead of Azathoth, Shabaka Hutchings and his saxophone were responsible for everything in creation, we would be living in a completely different reality. I discovered The Comet Is Coming sometime in the summer of 2019. Getting to know "Trust in the Lifeforce of the Deep Mystery" was undoubtedly a shocking experience. On the one hand, I heard elements known to me from other jazz releases, but there was no doubt that I had come across a new vein in the genre. I missed the concert at the beginning of that horrible 2020. I did not have time to buy a ticket and I was not lucky enough to find a resale. No wonder that I was really happy when I heard about the next performance in Krakow. It may seem strange, however, that (this mood hasn't completely vanished) I am not in the mood for concerts and I would've simply let the performance of TCIS go. Fortunately, life does not always completely such, and thanks to winning the competition for a ticket, I was able to visit the premises on Kamienna Street again. And it happened! The Comet Is Coming